อิทธิพลของการอ่านสารชักจูงและลักษณะมุ่งอนาคตควบคุมตนที่มีต่อความตั้งใจที่จะดูแล ผู้สูงอายุของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

Authors

ศ.ดร.ดุจเดือน พันธุมนาวิน, น.ส.อดิสา วสวานนท, ศ.ดร.ดวงเดือน พันธุมนาวิน, รศ.ดร.ฉัฐวีณ์ สิทธิ์ศิรอรรถ, ผศ. ดร.ศรัณย์ พิมพ์ทอง

Published

Journal of Behavioral Science for Development

Abstract

การวิจัยเชิงทดลองเรื่องนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาว่าอิทธิพลของการใช้สารชักจูงและลักษณะมุ่งอนาคตควบคุมตนที่เกี่ยวข้องกับความตั้งใจที่จะดูแลผู้สูงอายุของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 472 คน รูปแบบการวิจัยเป็น Post test only with Control Group Design ซึ่งมีการจัดการทดลองออกเป็น 4 กลุ่ม ด้วยวิธีการสุ่มแบบไม่ลำเอียงเข้ากลุ่มทดลอง โดยการให้อ่านสารชักจูงแต่ละประเภท หลังจากอ่านบทความเป็นเวลา 15 นาที จึงให้ตอบคำถามในแบบวัด สำหรับวิธีการวิเคราะห์ข้อมูลในงานวิจัยนี้ใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสามทางวิเคราะห์ข้อมูลทั้งในกลุ่มรวมและใน 8 กลุ่มย่อย ผลการวิเคราะห์ที่สำคัญ พบว่า นักเรียนที่อ่านสารชักจูงทัศนคติที่ดีต่อการช่วยเหลือผู้สูงอายุ นักเรียนที่อ่านสารชักจูงการมองโลกในแง่ดี นักเรียนที่มีลักษณะมุ่งอนาคตควบคุมตนมาก มีความพร้อมที่จะสนับสนุนให้ผู้อื่นดูแลผู้สูงอายุมากกว่านักเรียนประเภทตรงข้ามโดยพบในกลุ่มนักเรียนที่อยู่ในครอบครัวเดี่ยว ผลจากการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางให้สถาบันการศึกษาซึ่งเป็นสถาบันทางสังคมที่สำคัญในการบ่มเพาะความรู้ใช้พัฒนา เสริมสร้าง หรือต่อยอดในกลุ่มนักเรียน นักศึกษาทั้งในด้านการเสริมสร้างจิตลักษณะมุ่งอนาคตควบคุมตนและการนำสารชักจูงไปใช้ปรับทัศนคติเพื่อเตรียมความพร้อมในการเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ และเห็นความสำคัญของการช่วยเหลือเกื้อกูลผู้สูงอายุต่อไป

(2563). อิทธิพลของการอ่านสารชักจูงและลักษณะมุ่งอนาคตควบคุมตนที่มีต่อความตั้งใจที่จะดูแล ผู้สูงอายุของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. Journal of Behavioral Science for Development , 2563(1), 118-133.