พระอัจฉริยภาพด้านการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารและการแปลวรรณกรรมในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

Authors

ผศ.ดร.อรองค์ ชาคร

Published

รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติ ระดับชาติ ประจำปี 2560

Abstract

บทความนี้มีวัตถุประสงค์คือเพื่อศึกษาวิเครา ะห์การแปลบทพระราชนิพนธ์แปลจากภาษาอังกฤษ
เป็นภาษาไทยในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่เป็นเล่ม
2 เรื่อง คือ ติโต และ นายอินทร์ผู้ปิดทองหลังพระ โดยมุ่งเน้นการสำรวจประเด็นความเท่าเทียมและความ
เป็นธรรมชาติในการแปล จากการวิจัยพบว่าบทพระราชนิพนธ์แปลทั้งสองเล่มนั้นรักษาโครงสร้างเดิมและ
ปรับโครงสร้างให้เหมาะกับภาษาปลายทาง โดยการคงโครงสร้างทางไวยากรณ์ของภาษาต้นฉบับไว้ในภาษาแปล
ประกอบด้วย การใช้เครื่องหมายมหัพภาค การคงกรรมวาจก การคงไว้ซึ่งการละคำ และการใส่ส่วนขยายกลาง
ประโยค ส่วนการปรับโครงสร้างทางไวยากรณ์ของภาษาต้นฉบับในภาษาแปลนั้น ประกอบด้วย การละประธาน
การจัดเรียงประโยคคำพูดในอัญประกาศ การเพิ่มคำหรือข้อความเพื่อให้ประโยคสมบูรณ์ในภาษาแปล และ
การปรับโครงสร้างของกรรมวาจก นอกจากนี้ยังพบว่าปัจจัยที่ทำให้บทพระราชนิพนธ์แปลทั้งสองเล่มใช้
ภาษาที่สละสลวยและเป็นธรรมชาติมากที่สุดนั้น คือ กลวิธีการเลือกใช้ภาษาไทย ได้แก่ การแปลโดยสิ่งทดแทน
ทางวัฒนธรรม การแปลโดยใช้คำคู่ และการแปลโดยใช้สำนวนโวหาร ในกรณีที่มีการเลือกสรรคำ หรือสำนวน
และ/หรือ มีการปรับโครงสร้างทางไวยากรณ์นั้น ผู้แปลถ่ายทอดความหมายได้ โดยทำให้ภาษาแปลเป็น
ภาษาไทยตามธรรมชาติ

พระอัจฉริยภาพด้านการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารและการแปลวรรณกรรมในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, การประชุมวิชาการระดับชาติ เนื่องในวันคล้ายวันสถาปนาสถาบันครบรอบ 51 ปี ประจำปี พ.ศ. 2560 (738-766).