การใช้ประโยชน์สูงสุดจากทรัพยากรเพื่อการบริโภคที่ไม่ก่อให้เกิดมูลค่าทางเศรษฐกิจ : เครื่องมือลดความเหลื่อมล้ำและการพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืน

Authors

ผศ.ดร.เกียรติพร อำไพ

Published

รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการระดับชาติ เนื่องในโอกาสครบรอบปีที่ 52 แห่งการสถาปนาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

Abstract

Hunger had been increasing not only in Thailand but also across the globe.
Although the loss of resources for consumption can occur due to many causes, the
key factor is food loss and waste, whereby resources for consumption that could be
consumed are thrown out by retailers or wholesalers. In addition, food waste also directly
has social and environmental impacts. According to research findings, Thailand has no
law that controls the disposal of resources that can be consumed and has no law that
promotes the utilization of such resources for consumption. Meanwhile, foreign states
have, sui generis, to exercise the utilization of resources for consumption as a solution
to dumping resources and the resulting consumption problems. The ultimate goal of this
study is to enact sui generis legal measures to control food waste as well as to promote
the utilization of resources for consumption as a tool to reduce social inequality.

การใช้ประโยชน์สูงสุดจากทรัพยากรเพื่อการบริโภคที่ไม่ก่อให้เกิดมูลค่าทางเศรษฐกิจ : เครื่องมือลดความเหลื่อมล้ำและการพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืน. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, การประชุมวิชาการระดับชาติ ประจำปี 2561 เนื่องในวันคล้ายวันสถาปนาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ครบรอบ 52 ปี เรื่อง “พัฒนบริหารศาสตร์สู่การพัฒนาที่ยั่งยืน” (193-230).